جاى دنيا مربوط مىشود ، آن‌هم براى تحقق هدفى والاتر ، يعنى وحدت مسلمانان و پايبندى آنان به اعتقادات وشريعت اسلامى و همزمان ، ارتباط آنان با تمدن دنيا در جهت گسترش اسلام با حكمت و موعظه نيكو ، - آن‌چنان كه خداوند متعال اراده كرده است . مسلمانان بايد در اين مسير حركت كنند تا عدالت ، تسامح ، انسانيت و صلح ميان همه افراد بشر تحقق يابد زيرا همه به يك پدر و مادر منسوب هستند و در انسانيت با يكديگر برابرند و فرقى ميان هيچ‌كدام نيست ، مگر با تقوا و انتساب به خداوند متعال . در اين مناسبت خجسته ، اكنون مىبينيم كه پس از اين موفقيت بزرگ ، چه در مورد اين كنفرانس و يا تلاش‌هاى قبلى علماى بزرگ در زمينه تقريب بين مذاهب فقهى اسلامى ، به رهبرى شيخ محمود شلتوت و حضرت امام بروجردى از ايران ، تأسيس « مكتب تقريب » ، به‌عنوان واقعيتى انجام شده درآمده است . علما سپس از طريق ارتباط علمى و همكارى جهت اجراى عملى اين مهم ، به اين حركت ادامه دادند تا اينكه نتايج مبارك مصوب در « كنفرانس تهران » به دست آمد و شيخ الازهر با هموار كردن همه راه‌ها ، هيأتى به نام الازهر براى شركت در اين كنفرانس اعزام نمود . اين كنفرانس در دل‌هاى همه ما - علماى مصر و هيأت مصرى - و علما و ملت برادر ايران و ملت جمهورى عربى مصر ، تأثير بسيار نيكويى برجاى گذاشت و تمام يخ‌هاى متراكم از دوره‌هاى پيشين و پيدا شده در سايه استعمار غرب و شرق را كه براى تفرقه‌اندازى ميان امت اسلامى در جهت تحقق اهداف خود به وجود آمده بود ، آب كرد .